Ο κ. Λουκάς τελικά δεν κατάλαβε τίποτα. Ή, ακόμη χειρότερα, επιλέγει να κάνει ότι δεν καταλαβαίνει.
Είχε μπροστά του μια πολύ απλή επιλογή: να απαντήσει επί της ουσίας ή να επιτεθεί σε όσους τόλμησαν να διαφωνήσουν μαζί του.
Επέλεξε να επιτεθεί. Επέλεξε να βάλει ταμπέλες. Επέλεξε να προσβάλει τους ίδιους τους δημότες του.
Αντί να προβληματιστεί από την έκταση των αντιδράσεων, ανακάλυψε «όψιμους», «ευκαιριακούς» και «ακροδεξιούς».
Αντί να αναλάβει την πολιτική ευθύνη των επιλογών του, αποφάσισε να μοιράσει πιστοποιητικά δημοκρατικών φρονημάτων.
Και το χειρότερο; Δεν κατάλαβε καν ποιοι του άσκησαν κριτική.
Η καταδίκη των επιλογών και της στάσης του δεν προέρχεται από έναν πολιτικό χώρο ούτε από μία παράταξη. Έρχεται από όλο το πολιτικό και κοινωνικό φάσμα της Λαυρεωτικής.
Αλήθεια, κ. Λουκά:
Είναι «ακροδεξιά» η Λαϊκή Συσπείρωση που σας άσκησε κριτική;
Είναι «ακροδεξιό» το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος που παρενέβη θεσμικά και έθεσε συγκεκριμένα και σοβαρά ζητήματα;
Είναι «όψιμοι» και «ευκαιριακοί» όλοι οι πολίτες που τόλμησαν να έχουν διαφορετική άποψη από τη δική σας;
Ποιους ακριβώς αποκαλείτε «ακροδεξιούς», κ. Δήμαρχε; Έχετε το πολιτικό θάρρος να τους κατονομάσετε;
Γιατί όταν ένας Δήμαρχος, στριμωγμένος από μια γενικευμένη κριτική, αρχίζει να μοιράζει χαρακτηρισμούς στους δημότες του, δεν υπερασπίζεται ούτε τη δημοκρατία ούτε την ιστορική μνήμη. Απλώς προσπαθεί να αλλάξει τη συζήτηση επειδή δεν μπορεί να απαντήσει στην ουσία.
Και ας σταματήσει επιτέλους το επιχείρημα «ήταν δωρεά».
Το γεγονός ότι ένα έργο προσφέρεται δωρεάν στον Δήμο δεν απαλλάσσει κανέναν από την πολιτική και θεσμική ευθύνη για την αποδοχή του. Η αποδοχή μιας δωρεάς προς τον Δήμο δεν αποτελεί προσωπική υπόθεση του Δημάρχου ούτε μια άτυπη διαδικασία. Απαιτεί απόφαση του αρμόδιου συλλογικού οργάνου, δηλαδή της Δημοτικής Επιτροπής.
Επομένως, το πραγματικό ερώτημα είναι συγκεκριμένο: Υπήρξε απόφαση της Δημοτικής Επιτροπής για την αποδοχή της συγκεκριμένης δωρεάς; Πότε ελήφθη, με ποια εισήγηση και με ποια αιτιολογία;
Όταν λοιπόν η κριτική έρχεται από παντού και εσείς βλέπετε παντού «ακροδεξιούς», ίσως το πρόβλημα να μην βρίσκεται σε όλους τους άλλους.
Ίσως βρίσκεται στην αλαζονεία μιας Δημοτικής Αρχής που έχει συνηθίσει να θεωρεί ότι δεν λογοδοτεί σε κανέναν.
Δεν περιμέναμε, δυστυχώς, διαφορετική στάση.
Είναι η ίδια ιδιοκτησιακή αντίληψη και η μόνιμη πεποίθηση του αλάθητου που αντιμετωπίζει επί χρόνια τον Δήμο σαν να ανήκει σε έναν άνθρωπο και κάθε διαφορετική φωνή σαν εχθρό.
Κάνετε όμως ένα μεγάλο λάθος, κ. Λουκά.
Η Λαυρεωτική δεν σας ανήκει.
Η ιστορία της δεν σας ανήκει.
Η Μακρόνησος δεν σας ανήκει.
Ο δημόσιος χώρος δεν σας ανήκει.
Και οι δημότες της δεν είναι υπήκοοί σας.
Τη Μακρόνησο και τους αγώνες των εργατών του Λαυρίου δεν σας τους παραχώρησε κανείς ως προσωπική πολιτική ιδιοκτησία.
Δεν θα αποφασίζετε εσείς ποιος είναι δημοκράτης και ποιος όχι. Δεν θα αποφασίζετε ποιος δικαιούται να μιλά για τους εργατικούς αγώνες και τη Μακρόνησο. Και δεν θα βαφτίζετε «ακροδεξιό» όποιον τολμά να σας ασκήσει κριτική.
Αυτό δεν είναι πολιτική απάντηση. Είναι αλαζονεία εξουσίας.
Είκοσι πέντε χρόνια είναι πάρα πολλά για να πιστεύει κάποιος ότι ο Δήμος είναι προσωπική του υπόθεση.
25 χρόνια είναι αρκετά.
Κουράσατε. Διχάσατε. Τέλος.
